Van Kortrijk tot de Cariben: de sociale betekenis van de eind-t
Sommige klankkenmerken vallen meteen op. Andere zijn zo onopvallend dat buitenstaanders ze nauwelijks opmerken – terwijl ingewijden ze onmiddellijk horen. Een eind-t is zo’n klank: iets wat kan verraden waar je vandaan komt, waar je thuishoort, soms zelfs wie je bent.
In het Nederlands is de t aan het eind van een woord geen sterke klank. In het dagelijks taalgebruik laten we die slotmedeklinker vaak gewoon weg. Zo zeggen we nie in plaats van niet, da in plaats van dat en wa in plaats van wat.
Wat in de standaardtaal geldt als informele uitspraak, ligt in sommige dialecten anders. In die dialecten is het weglaten van de eind-t geen toeval of achteloosheid, maar een vast onderdeel van … ↪
